اما خصلتى كه بايد از پيامبر ياد بگيرد آن است كه بايد با مردم مدارا كند ، زيرا خداوند پيامبر خود را به مدارا كردن با مردم امر كرد ، و فرمود : خُذِ الْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلِينَ ، و اما آنچه بايد از وليش ياد بگيرد اين است كه در مشكلات و سختيها صبر كند و خداوند در اين جا فرمود : وَ الصَّابِرِينَ فِي الْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ وَ حِينَ الْبَأْسِ . 6 - رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و إله فرمودند : مؤمن زود باور و خوش قلب و بزرگوار است ولى كافر فريب دهنده و پست مىباشد . 7 - سليمان جعفرى از حضرت رضا عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : گروهى در يكى از جنگها خدمت حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و إله رسيدند رسول خدا فرمود : اين گروه از كدام جماعت هستند گفتند : يا رسول اللَّه اين‌ها مؤمنان هستند ، رسول خدا فرمود : شما در ايمان به چه مرحله‌اى رسيده‌ايد . گفتند : در هنگام گرفتارى صبر مىكنيم ، و در هنگام رفاه و آسايش شكرگزارى مىنمائيم و به حكم خدا راضى هستيم ، رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله فرمود : شما از اين حلم و علمى كه داريد به مرحله از فقه و شعور رسيده‌ايد كه مانند پيامبران شده‌ايد ، اكنون همان گونه كه مىگوئيد در خانه‌اى كه سكونت نمىكنيد نسازيد ، و مالى را كه نمىخوريد جمع نكنيد و از خداوند بترسيد . 8 - ابو بصير گويد : حضرت صادق عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله به حارثة بن نعمان انصارى برخوردند و فرمودند : اى حارثه حالت چگونه است عرض كرد : يا رسول اللَّه از روى حقيقت ايمان آورده‌ام ، رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله فرمودند : هر چيزى حقيقى دارد حقيقت ايمان شما چيست . حارثه گفت : يا رسول اللَّه خود را از دنيا كنار كشيده‌ام ، و شب‌ها را بيدار هستم ، و روزها را روزه مىگيرم ، و گويا مىنگرم مردم در كنار عرش خدا براى حساب حاضر شده‌اند ، و مشاهده مىكنم اهل بهشت با هم رفت و آمد مىكنند فرياد و ناله‌هاى دوزخيان را با گوش خود مىشنوم . در اين هنگام رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله فرمودند : بنده‌اى است كه خداوند دل او را